Mollen

Mollenvangen lijkt een taboe voor de ecologische tuinier. 'Mollen zijn nuttig, ze beluchten de bodem met hun gangen en eten schadelijke insecten' is de boodschap. Allemaal waar natuurlijk, maar mollen eten vooral regenwormen en over het heil van de regenworm is iedereen het eens.
Over regenwormen valt in alle objectiviteit niets onaardigs te melden.

Mollen daarentegen kunnen behalve nuttig ook buitengewoon hinderlijk zijn; dat ontgaat zelfs de hardcore  protectionist niet. Tips om van mollen af te komen zonder deze te vangen zijn er dan ook legio; de meeste zijn weinig praktisch of werken niet.

Hier laat ik mollen in principe hun gang gaan, maar als het ergens echt hinderlijk wordt vang ik ze daar weg. Dat is een tijdelijke oplossing want uiteindelijk komt er altijd wel een nieuwe bewoner voor het gangenstelsel.

Het enige dat structureel (dus voor langere termijn) helpt, is het onbruikbaar maken van de gangen.

Inspoelen met scherp zand bleek hier een duurzame oplossing; dat deed ik in een boomgaard waar de bodem een gatenkaasachtig oppervlak had gekregen. Er verdween een onvoorziene hoeveelheid zand in de diepte; achteraf logisch, want tenslotte waren al die molshopen die ik er in de de loop van de tijd had weggeharkt, er ook uit gekomen.

Het hielp: die met zand gevulde gangen zijn nooit meer in gebruik genomen.

En ook voor de grond is het prima: (scherp!) zand is op klei een eersteklas bodemverbeteraar en de met zand gevulde mollengangen zorgen voor een blijvende beluchting.

In deze tijd van het jaar zijn de mollen volop actief om hun onderkomen en jachtgebied winterklaar te maken (foto's 17 november 2011)

Herfst

Naantjehof, 30 oktober 2011

Naantjehof, 30 oktober 2011

Voorterrein, 30 oktober

Oktober

Kweepeer: als je het dons eraf wrijft, zijn ze prachtig en ze ruiken erg lekker. Daarom halen we elk jaar schalen vol kweeperen in huis: voor de reuk. De smaak van kweepeer moet je wel liggen, want die is zéér typerend.

Kweektuin, 30 oktober 2011

In deze tijd van het jaar is het heilig vuur bij het moestuinieren wat gedoofd; we laten het nu even op z'n beloop. Manja oogst nog dagelijks, maar de keus wordt minder. Wanneer er vorst dreigt, moeten de rode bietjes worden gerooid om in scherp zand bewaard te worden op een vorstvrije plek, net als de laatste peentjes. De echte winterkost, boerenkool, spruiten en winterprei, staat op de nieuwe moestuin op het voorterrein.

Moestuin achtererf, 30 oktober 2011

Moestuin voor, 30 oktober 2011

Planken stapelen

Jarenlang kochten we van tijd tot tijd azobé zaagafval van een grote houthandel. Toen deze met de zagerij ophield, kon ik nog twee vrachtwagenladingen azobé planken kopen tegen een stookhoutprijs. 

Die planken waren gezaagd uit afvalstukken in een poging er een verkoopbaar product van te maken, maar dat bleek geen succes; daarom dus alsnog op weg naar de kachel. De helft is hier in de loop van de tijd verstookt; de rest lag in bundels op een verstopt plekje maar dat bleek niet de geschikte manier van bewaren.

Vorige zomer waren we al begonnen met het maken van luchtige stapels; nu was er nog 15 ton te gaan. We hebben alle plankjes schoongeborsteld en met de aanhanger naar hun nieuwe plek gebracht en er mooie luchtige stouwen van gestapeld met een dakje tegen het inregenen. 

Dat zijn zo van die buitenwoonprojecten die je niet in de planning meeneemt, maar van het resultaat kunnen we onbevangen genieten.

xx

Verlangen naar de winter

Het voorjaar is veelbelovend, daarover geen misverstand; maar dan overvalt je de zomer.

De zomer is (qua groei) overweldigend, maar  eigenlijk te veel van het goede en ook vermoeiend. Ik ben de zomer na de zomer zat; de zomer hoeft voor mij niet door te duren.

Nu, in de herfst doen we nog wat gedaan moet worden. Noten rapen, appels en peren oogsten; huis en hiem winterklaar maken.

's Winters na de bladval is het erf meer stationair. Gedaan werk blijft gedaan werk; dat is wel zo bevredigend.

Het winterwerk zet de toon voor het komende seizoen. De winter is er voor het onderhoud van de structuren: windsingels dunnen, geriefhout oogsten, hagen stoppen en vlechten, snoeien.

Elk jaar laten we steken vallen, want realiteit blijkt vaak weerbarstiger dan plannen, maar voor komende winter zijn we vastbesloten zo snel mogelijk te beginnen en ons niet weer door sneeuw of ander ongerief te laten weerhouden.

Het snoeien van de knotlinden tussen achtererf en Naantjehof kwam er vorige winter niet van; maar eens in de vier jaar is zo'n beetje de limiet- dus deze winter moet het. En er moeten wat bomen gerooid worden in de zuidtuin; die is te donker geworden, door inmiddels meer dan huizenhoge -eens zelf geplante- essen. Bij de Katuin moeten de elzen aan de weg worden afgezet om zo dichter terug te komen en in de overige windsingels moet nodig gedund worden. Voor snoeiwerk rond de gracht is dan een periode met stevig ijs wel zo makkelijk.

Takkenhagen
Het dikkere hout slaan we op in mijten voor de kachel, het dunnere gebruiken we om de hagen te stoppen. Dat snoeihout blijft in een gevlochten haag (of luchtig ingestoken in een frame) hooguit een jaar of vier redelijk vormvast. Zo al met al is er hier zo'n halve kilometer aan takkenhagen zodat er altijd een bestemming in de buurt is voor het snoeiafval.
De meeste hagen zijn doorgroeid met klimop, hop of bosrank en vormen zo de ecologische ruggengraat van het terrein

Winterse takkenhaag, doorgroeid met klimop, bosrank en clematis

Het karma van moestuinieren

10 oktober 2011

12 oktober: laatste postelein

Nazomer

De droogbonen zijn op de bedden te drogen gehangen; op de voorgrond de naar rood kleurende hulzen van de Friese Gele stokboon

Drogende walnoten; de kistjes hebben een bodem van gaas

Het stookhout voor deze winter ligt al veilig (droog) binnen; deze mijt hebben we nu afgedekt om het hout in het voorjaar goed gedroogd binnen te kunnen halen

Dagelijks vers sap van valfruit

Eetbaar landschap

Appelhof- de rode appels zijn Summerreds, onze favoriete zomerappel (3 september 2011)

Moestuin achtererf; op achtergrond een Groninger Kroon (3 september 2011)

Achtererf; hier ook appels op zwakgroeiende onderstam en wat perenrassen (3 september 2011)

Tomaten onder afdakje in kweektuin; beschutting tegen regen is voor tomaten essentieel