Kippen op het erf

Ons toompje New Hampshire's

Ik hou van dieren op het erf en die zijn er bij ons ook altijd geweest.
Kippen horen hier tot de eerstelijnsvoorzieningen; niet zozeer vanwege hun bijdrage aan ons voedingspatroon, maar gewoon vanwege hun aanwezigheid.
Mijn hart bloeit op wanneer ik kippen op het erf zie scharrelen en van een kraaiende haan word ik blij.

 

En een toompje gemengd: Araucana haan met twee hennetjes, daarbij een Jersey Giant en New Hampshire hen

We hebben nu twee toompjes die elk, op ruime afstand van elkaar, een eigen onderkomen hebben. Wanneer ze vrij op het erf lopen, ontlopen ze elkaar.

Idealiter
Het ideaal is vrij rondlopende kippen die zo in een flink deel van hun voedselbehoefte kunnen voorzien.
Dat werkt in principe heel behoorlijk: in het hok hangt een container met legkorrel waar ze naar behoefte van eten; daarvan wordt, als ze los op het erf kunnen struinen, maar weinig gebruik van gemaakt.
In de namiddag geven we wat graan om ze weer naar de ren te lokken.
Wanneer ze op stok zijn, gaat het hok dicht tot de volgende ochtend. dan kunnen ze weer vrij uitzwermen.
Idealiter leggen ze dan hun eieren in de daartoe bestemde gelegenheid; dat gaat vaak lang goed maar er komt altijd wel een moment dat ze elders een verborgen plekje kiezen.  

De groene eitjes zijn van de Araucana's

Winterse besognes

Wanneer het maar niet wil winteren geeft dat een onbehaaglijk gevoel. De natuur raakt in de war en veel mooie zachte dagen in de winter maken ons wantrouwig. 
Maar als het dan even echt wintert, ontdekken we meteen weer dat het verlangen naar echte winters waarschijnlijk een masochistisch trekje is.

Zodra het vriest blijkt het opeens een heel werk om bijvoorbeeld kippen, eenden, ganzen, schapen van vloeibaar water te voorzien. De drinkbakken voor de kippen en 20-liter emmers voor de schapen moeten tweemaal daags ijsvrij worden gemaakt en opnieuw gevuld en dat is al snel een heel gedoe. Voor de ganzen en eenden houden we een wak open.

Zodoende zijn we er niet echt rouwig om dat de kou nu weer even uit de lucht is. De sneeuw en kou kwamen afgelopen dinsdag, en 5 dagen later (nu) is alles weer groen. Te kort voor een echte winter dus, maar wie weet?

Nieuwe Kippen

Het buitenleven is voor kippen niet altijd even harmonisch; onze vorige vielen ten prooi aan vossen en kuikens lopen hier dagelijks risico door een buizerd van het erf geplukt te worden. 

Nu hebben we (hopelijk) vosbestendige onderkomens gemaakt en hebben voor rassen gekozen die te groot zijn voor buizerds. 

Ullemans (de dwerg-Wyandotte aanloophaan) is een geval apart: hij heeft tot drie keer toe een behoorlijk pak veren moeten laten na een luchtaanval en is super alert. Als hij een buizerd (of dergelijk gevaar) meent te bespeuren rent hij als een hysterische sirene over het erf -  alles wat kip is zoekt dan dekking.

Ullemans heeft de jonge Brahma's onder zijn hoede genomen

 

De pofbroeken brigade

Jonge New Hampshire's

Jonge Sussex hen (rood porcelein)

Sussex

De Aanloophaan & ander leven

De Aanloophaan (foto 16 mei 2012)

Een dag of vier terug liep er een onophoudelijk kraaiende haan op het bouwland achter ons. Waarschijnlijk een haan uit de buurt op zoek naar een soortgenoot om verhaal te halen dacht ik, want hanengekraai komt hier van verschillende hoeken aanwaaien.
De volgende dag liep hij op het achtererf en de ochtend erna zagen we hem (vanuit ons bed) toenadering zoeken met een paar bergeenden die niets van hem moesten hebben. Hij droop af en verdween later richting kweektuin, die sindsdien zijn voornaamste verblijfplaats lijkt te zijn. Van tijd tot tijd zien we hem wat uitwaaieren in de directe omgeving.

De buren missen geen haan - maar het kan ook zijn dat hij gedropt is door een spijtoptant; in een woonomgeving is lang niet iedereen gecharmeerd van hanengeluid.

Inmiddels heeft hij zijn overdadig uitgekraaide bravoure wat verloren, we horen hem nog maar af en toe. Kippen gedijen meestal niet geweldig in hun eentje.

Zelf was ik bezig om de oude hut in de Noordhof om te bouwen tot kippenhok. Dat moet een redelijk bomvrij onderkomen worden, want onze laatste kippen zijn (alweer drie jaar geleden) roemloos afgeslacht door een vos. Daarna is het er niet meer van gekomen, maar ons hart bloedt als we ergens gekraai horen. Deze zomer moet & zal het dus.

Hoe het met de Aanloophaan zal lopen weten we niet: misschien komt zich nog een eigenaar melden. Als hij er over een week (of wat) nog is mag hij blijven en zal ik een tweetal hennetjes voor hem moeten zoeken.   

En een apart onderkomen maken, want hij voldoet niet aan het bewonersprofiel dat wij voor het nieuwe hok voor ogen hebben.

In de Noordhof komt een toom grote rustige kippen die goed honkvast zijn en niet op de vleugels willen. Die krijgen een ruim en stevig nachtverblijf en kunnen van daaruit overdags vrijelijk uitzwermen. In onze naïviteit gaan we er maar vanuit dat ze de moestuin zullen mijden en zich tevreden kunnen stellen met de aangrenzende boomgaardjes.

En uiteindelijk willen we weer met enige regelmaat een gezonde kip van eigen erf kunnen eten.

Aanloophaan: Is dit een flinke Wyandotte Kriel of een jonge Grote? Ik zie ook geen sporen, zelfs geen begin ervan. Is hij nog zo jong? Of zijn er ook spoorloze volwassen hanen? Mij is dat in ieder geval nooit opgevallen

Vanuit de slaapkamer: bergeenden; de Aanloophaan is inmiddels doorgelopen naar de volgende foto (14 mei 2012)

Vanaf zolder: zoekplaatje met specht en Aanloophaan (14 mei 2012)

details

Slaapplaats, foto 17 mei 2012, 20.42 uur